KUALA LUMPUR, Oktober 6 (Bernama) – Cadangan Menteri Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan, Tan Sri Noh Omar bagi pemaju perumahan yang akan diberikan lesen pinjaman wang untuk menawarkan pinjaman kepada pembeli rumah tidak berbank telah menarik banyak perdebatan tentang daya maju.

Jika pembeli rumah terutama sekali yang pertama kali, tidak boleh mendapatkan pinjaman bank biasa pada kadar faedah 4 dan 6 peratus, bagaimana mereka boleh layak untuk membuat pinjaman daripada pemaju perumahan pada kadar faedah dari 12 sehingga 18 peratus?

Di bawah Akta Pemberi Pinjam Wang 1951, pemaju yang telah diberikan lesen pemberi pinjam wang hanya boleh mengenakan bayaran kepentingan sehingga 12 peratus untuk pinjaman dengan cagaran dan 18 peratus bagi pinjaman tanpa cagaran setiap annum.

Walau bagaimanapun, di bawah Akta menteri yang bertanggungjawab (Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan) mempunyai kuasa untuk menetapkan kadar faedah bagi pinjaman tersebut.

Walaupun kadar faedah ditetapkan pada enam peratus, persoalan kekal sama, sama ada pemaju perumahan mempunyai sumber kewangan untuk memberi pinjaman kepada pembeli rumah. Walaupun mereka berbuat demikian, adakah mereka mempunyai keupayaan untuk mengendalikan apa-apa skim pembiayaan, tidak seperti sistem perbankan yang dikawal dengan baik di negara ini yang diselia oleh Bank Negara Malaysia.

Menteri Kewangan Kedua, Datuk Johari Abdul Ghani mendapati cadangan Noh itu “tidak logik dan tidak mampan”. Sementara itu, Kabinet telah meminta Kementerian Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan untuk menjalankan kajian lanjut mengenai kemungkinan pemberian lesen kepada pemaju perumahan untuk menawarkan pinjaman perumahan.

Dalam usaha untuk menghalang pembeli rumah daripada membeli hartanah yang mereka tidak mampu pada mulanya, bank hanya akan meluluskan pinjaman berjumlah 80 peratus daripada harga rumah, dengan tempoh pembayaran balik adalah sehingga 35 tahun.

KEBANYAKKAN PEMILIK RUMAH HANYA MAMPU MEMBELI RUMAH YANG BERNILAI RM250,000

Menurut pelbagai laporan berita, harta kediaman berharga RM500,000 dan ke atas hanya dalam jangkauan isi rumah yang berpendapatan sekurang-kurangnya RM15,000 sebulan. Ini bermakna hanya enam peratus daripada penduduk Malaysia mampu untuk membeli rumah berharga RM500,000 dan ke atas.

Menurut Laporan Negeri Isi Rumah II yang diterbitkan oleh Institut Penyelidikan Khazanah (KRI), pendapatan bulanan isi rumah median Malaysia pada tahun 2014 adalah RM4,585 manakala pendapatan bulanan purata adalah RM6,141. Ini bermakna purata isi rumah yang hanya mampu membeli sebuah rumah berharga di bawah RM250,000.

(KRI, yang ditaja oleh Khazanah Nasional Berhad, menjalankan analisis dan penyelidikan mengenai isu-isu berkaitan negara dan menyediakan cadangan-cadangan dasar.)

Di mata pemaju, rumah RM500,000 dianggap “berpatutan” kerana kenaikan kos tanah dan bahan binaan, tetapi masyarakat sekeliling hanya mampu untuk membeli sebuah rumah berharga sekitar RM250,000 atau ke bawah .

Pembeli rumah kali pertama dibebani dengan bayaran lain juga seperti deposit awal 10 peratus, duti setem, yuran guaman dan kos-kos lain yang berkaitan.

Kerajaan telah mewujudkan sekurang-kurangnya lima skim untuk membantu pembeli rumah pertama untuk memiliki rumah. Skim tersebut adalah skim MyDeposit untuk membantu pembeli rumah pertama untuk membayar deposit, terhad kepada 10 peratus daripada harga rumah atau maksimum RM30,000 bagi rumah yang berharga RM500,000 dan ke bawah; Kumpulan Penyenggaraan Wang Malaysia adalah untuk membantu membiayai penyelenggaraan rumah pangsa berkos rendah; Skim MyFirst House adalah skim rumah persendirian mampu milik di mana pemaju swasta mendapat subsidi RM30,000 seunit; Program Perumahan Rakyat untuk penempatan semula setinggan adalah dibawah skim perumahan kos rendah; dan Program 1Malaysia Transit Home merupakan skim untuk membantu pasangan muda yang berkahwin dan berusia bawah 30 tahun untuk menyewa rumah.

Kerajaan mensasarkan untuk membina satu juta rumah mampu milik menjelang akhir 2017. Sejumlah 500,000 unit akan dibina di bawah Projek Perumahan Rakyat 1Malaysia (PR1MA), manakala 500,000 unit lagi akan dibangunkan oleh Jabatan Perumahan Negara (dalam Kesejahteraan Bandar Kementerian Kerajaan tempatan danperumahan), Syarikat perumahan Negara Berhad (Kementerian Kewangan), pelbagai kerajaan negeri dan pemaju perumahan.

Pembeli rumah, bagaimanapun, berpendapat bahawa campur tangan daripada kerajaan adalah perlu untuk memastikan bekalan yang mencukupi untuk rumah-rumah yang mempunyai harga mampu dimiliki.

PERLUKAN LEBIH BANYAK CAMPUR TANGAN PIHAK KERAJAAN

Pembeli Rumah Dewan Negara Malaysia berkata campur tangan yang lebih menyeluruh oleh kerajaan diperlukan untuk mengekang margin keuntungan pemaju untuk membuat rumah yang lebih berpatutan.

Setiausaha Agungnya Chang Kim Loong berkata, kerajaan perlu mengawal harga bahan binaan seperti simen, keluli dan pasir, serta mengawal yuran profesional dikenakan oleh arkitek, peguam, jurutera dan juruukur.

Beliau juga berkata bahawa harga tanah hendaklah berasaskan kepada penilaian yang dibuat oleh Kementerian Penilaian Harta Kewangan dan Jabatan Perkhidmatan, dan bukan penilai harta swasta seperti yang berlaku sekarang.

Chang berkata HBA juga mencadangkan duti setem bagi rumah dan hartanah dinaikkan untuk kali ketiga dan seterusnya dibeli oleh pembeli rumah.

Persatuan itu mahu duti setem lima peratus dikenakan ke atas harta yang ketiga; 7.5 peratus pada keempat; dan 10 peratus ke atas harta yang kelima dan seterusnya dibeli.

“Ini akan menggalakkan belian spekulatif. Pembeli rumah yang tulen tidak akan terjejas (dengan duti setem yang lebih tinggi) kerana kebanyakan mereka hanya mampu membeli satu atau dua buah rumah dalam hidup mereka.

“Dengan ini (campur tangan komprehensif), saya percaya harga hartanah seperti rumah teres boleh menurun, terutamanya di kawasan bandar,” kata Chang.

Pada masa ini, duti setem yang dikenakan ke atas semua harta – tidak kira pembelian pertama atau yang berikutnya – adalah satu peratus bagi RM100,000 pertama; dua peratus bagi RM100,001 hingga RM500,000; dan tiga peratus untuk RM500,001 seterusnya dan ke atas.

KRI juga menyokong keperluan bagi kerajaan untuk campur tangan dalam pasaran hartanah. Dalam laporan 2015 yang bertajuk “Membuat Perumahan Mampu”, institut itu berkata pada masa ini campur tangan kerajaan berada di segi permintaan, yang membuat perumahan pembiayaan lebih murah atau menyediakan subsidi untuk pembeli rumah.

Langkah-langkah ini, institut itu berkata, adalah tidak kekal kerana mereka boleh menjerumus kepada kenaikan harga barangan dan menyebabkan hutang isi rumah yang lebih tinggi.

Tahap hutang isi rumah di Malaysia, dikatakan salah satu yang tertinggi di Asia Tenggara, kini pada 89.1 peratus mengikut keluaran kasar dalam negara.

SUSAH UNTUK MENGAWAL HARGA

Pemaju perumahan pula menegaskan bahawa ia akan menjadi sukar bagi kerajaan untuk mengawal harga bahan binaan dan yuran profesional kerana ia melibatkan banyak pihak.

Persatuan Hartanah dan Pemaju Perumahan (REHDA) berkata, walaupun mereka menyokong penyediaan perumahan yang mampu dimiliki sebagai agenda nasional, pemaju lebih prihatin tentang kenaikan berterusan dalam kos menjalankan perniagaan, yang menjadikan ia sukar bagi mereka untuk menstabilkan harga pasaran rumah.

Presidennya, Datuk Seri FD Iskandar menggesa kerajaan supaya mengkaji semula beberapa pematuhan kos pemaju yang perlu dibayar dalam proses melaksanakan projek-projek pembangunan hartanah mereka.

Kos meliputi tanah premium (yang dikenakan oleh kerajaan negeri untuk penukaran tanah), sambungan utiliti, pembangunan infrastruktur dan peruntukan kepada Kumpulan  Perkhidmatan Peningkatan Wang (wang daripada dana ini digunakan untuk membaiki kecacatan selepas pembinaan selesai).

“Pertukaran tanah premium adalah isu yang amat mendesak bagi kebanyakan pemaju kerana ia boleh menjadi sangat tinggi di beberapa negeri. Sebenarnya, dalam satu negara tertentu, kadar telah meningkat sebanyak enam kali ganda.

“Kemudian, ada bayaran modal yang besar kita perlu buat dahulu kepada syarikat utiliti untuk sambungan elektrik dan air,” kata Iskandar, sambil menambah bahawa kerajaan dan agensi-agensinya boleh membantu dengan “merehatkan” sebahagian daripada kos pematuhan yang mereka mempunyai kawalan secara langsung .

Beliau berkata pemaju juga perlu menanggung kos yang tinggi untuk ciri-ciri subsidi tertentu seperti kemasan dalaman untuk hartanah yang dibina dan “menyerahkan” tanah untuk pembinaan kemudahan sosial dan masyarakat.

“Kita juga perlu memperuntukkan ruang terbuka untuk taman-taman, dan membina jalan dan parit dan kos akan menambah,” katanya, sambil menambah bahawa jika kerajaan boleh membantu mengurangkan sebahagian daripada kos pembangunan, harga rumah boleh diturunkan ke tahap yang lebih berpatutan .

-BERNAMA

Ini bukan soal pemilikan harta tetapi mengenai kawalan!

Anda suka dengan artikel ini dan merasakan ia membantu ? Jom, kongsikan!

 

 

Advertisements